“(...) the satisfactions of being undeceived and critical (and struggling always from the margins)”

Bevalt me prima, ondanks de donkere sluier die dat blijkbaar zou moeten impliceren.

"J'ai transformé, pour n'avoir pas à les résoudre, toutes mes difficultés pratiques en difficultés théoriques. Face à l'insoluble, je respire enfin..."

- Cioran

Macht! Trump! Racisme! Onrechtvaardigheid!

Nog steeds heeft men niet het nochtans zeer eenvoudige principe begrepen, dat hoe vaker men De Naam uitspreekt, hoe meer deze tot vlees zal worden, zich zal realiseren.

Niet zonder reden is de Naam van God onuitspreekbaar. 

Met mijn vertrouwdheid met de Amerikaanse ziel en de daaraan gepaarde verbazing dat zovelen dat maatschappijmodel hoog in het vaandel dragen, ben ik vandaag toch nog zeer verbaasd hoe snel het laagje beschaving en manieren van de gemiddelde blanke Amerikaan afbladdert nu zijn vanzelfsprekende privileges in vraag gesteld worden. Het is waarlijk de paranoia en wanhopige woestheid van het in het nauw gedreven wilde beest.

Je gaat allengs vermoeden dat men hier met het meest racistische volkje op de planeet te doen heeft. De Nederlander en de Vlaming, geen doetjes op dat gebied nochtans, komen zelfs niet in aanmerking om de concurrentie aan te vatten. Dit is geen déconfiture, maar pure, rauwe en onversneden waarheid. Je ziet dat ze niet anders zouden kunnen mocht hun leven op het spel staan (hetgeen misschien wel eens het geval zal blijken te zijn).

Met een Rusland dat zonder verpinken zichzelf officieel naar de dictatuur stemt en een China dat nauwelijks nog moeite doet om zelfs nog maar geciviliseerde normen te pretenderen, ziet het er verre van goed uit. Dat is geen cultuurpessimisme, maar harde realiteit.

De verf gaat eraf. Mooi om zien is dat zelden. Wie is er immers geïnteresseerd in de schets onder het schilderij?

De globetrottende kosmospoliet heeft in zijn kortzichtigheid al snel de neiging het publiek dat hij frequenteert tijdens zijn polyculturele feestjes als een afspiegeling te zien van de relaties in de socio-politieke realiteit. 

Een persoonlijkheid is eigenlijk niet veel meer dan een keurig zelf afgebakend semantisch veld.

Men spreekt over - of moet dat zijn: men preekt - de post-waarheid. Dat is echter net de ware post-waarheid. De waarheid bestaat immers nog veilig en wel: als ik met voldoende kracht op iemands gezicht sla, mag die wat mij betreft gerust de waarheid ontkennen, blauwe plekken zullen niettemin zijn deel zijn.

Evenwel leven we nu wel in een tijd waarin letterlijk alles wordt kapot genuanceerd, te grondig wordt onderzocht, te lang wordt beschreven. Nu is waarheid, in de zin van opinie en mening, sinds de dageraad der mensheid altijd reeds een spel van affirmatie en negatie geweest. Wie meent dat dit iets nieuws is, is de geschiedenis van de laatste zesduizend jaar vergeten (hetgeen overigens gemakkelijk te geloven is in een tijd waarin de meeste mensen zich amper nog feiten van zes jaar geleden kunnen herinneren).

Het verschil met het huidige tijdperk is dat men heden ten dage schijnbaar nooit uitgepraat, nooit uitgediscuteerd raakt. Schijnbaar iedereen moet betrokken worden, mag zijn zegje doen, degene die zich het slechtst kan uitdrukken nog het meeste. En dus komt men steeds moeilijker tot een finale beslissing. En beslissing is nodig om vooruitgang te boeken. De in theorie volledige democratie is nu bijna bewaarheid. En dat resulteert in een bijna volledige stilstand.

We beslissen de dingen niet meer, maar laten de dingen voor ons beslissen. Dit alles uiteraard terwijl men bij hoog en laag beweert de dingen nog nooit zo vast in eigen handen genomen te hebben.

En dan weer het vermoeden dat uit deze mentaliteit vreemd genoeg iets moois, iets beters zou kunnen voortkomen als men maar de moed had om de zaken tot het uiterste door te denken en doen. Maar dat elke keer weer voor het uiterste punt in plaats van de sprong te wagen men laf wederom keert en zich veilig - ook wel een beetje laf - terug naar de oude normaliteit begeeft. Die dan niet meer blijkt te bestaan. De waarheid waar men ondanks alle blaten toch naar terug verlangt is een andere geworden.

Toch nog winst?

Nooit zo vaak de woorden angst zien voorbijkomen als in de laatste twee maanden. Om dan, wanneer de teugels gelost worden, vast te stellen dat het heel die tijd blijkbaar vooral de angst niet meer te kunnen shoppen geweest is.

Voorliefde voor vinyl als geluidsdrager heeft niks te maken met dat zogenaamd warme geluid (het klinkt inderdaad ook anders, maar of dat kwalitatief iets te betekenen heeft is irrelevant). Vinyl is de enige drager waarbij je de muziek ziet. Op vinyl is muziek begrensd, omdat je het beginpunt en het eindpunt ziet. De oneindigheid van het digitale mag dan fascinerend en mysterieus zijn, het is zoals alle eeuwigheid gewoon heel erg vervelend.

"He made no order, but showed that our real lives begin when we have been shown that order ends"

- Frank Kermode over Yeats

"His guardian angel
 Has always told him
 What and whom to read next"

- W.H. Auden

Kunst kan de wereld niet redden. Dat is juist. Maar kunst kan wel het individu redden.

Kunnen we nu eindelijk eens van de gedachte afstappen dat iedereen gered kan worden?

Nee, niet iedereen is intelligent genoeg om een diploma te behalen. Nee, er is niet genoeg materiaal op de planeet om ieders individuele nood te lenigen. Nee, er is niet genoeg ruimte om iedereen zijn plekje in de zon te geven. En ja, sommigen maken helemaal niks van hun leven omdat ze niet beter kunnen, of zelfs willen. Sommigen willen zelfs niet gered worden.

"You think you're special? 
 You think you deserve special treatment? 
 Nobody gets special treatment!"

- Villanelle

"Varkens zijn de basis van mijn huidig werk."

Viruswoordvoerder Steven Van Gucht doet de ironiemeter stevig in het rood gaan.

Notities bij een crisis

• We moeten met zijn allen gered worden.
• Ziekte en dood discrimineren niet. Dat is mensenwerk.
• Paniek, angst en chaos waren rond in de priesterlijke gewaden van wetenschap en rede.
• Gezond verstand is eerder vijand dan vriend in noodsituaties.
• Leven is belangrijker dan uitgeven. Doden doen niet aan economie.
• Verveling is de beste vriend van het kapitalisme.
• De verdediging van de orde verbergt zich achter een muur van cijfers.
• Helden bestaan niet.
• Sterven is zodanig een taboe geworden dat men weigert de doden op een correcte manier te registreren. 
• Hoop is een illusie die steeds weer door de feiten wordt ingehaald.

Regeren kan slechts op twee manieren.

De relatie tussen regerende en geregeerde kan zijn fundament vinden in een minstens redelijk open vertrouwensrelatie, waarbij de partijen elkaar wederzijdse toestemming vragen en verlenen, de een om te regeren, de ander om geregeerd te worden. Deze wederzijdse toestemming wordt op gestelde en regelmatige tijdstippen hernieuwd. De geregeerde kan bij elke nieuwe vraag daartoe van de regerende deze het recht ontnemen te regeren. Regerenden en geregeerden hebben dezelfde status en elke geregeerde kan in principe een regerende worden.

De relatie kan andersom gebaseerd zijn op een wederzijds wantrouwen, gefundeerd op het geloof (of op een andere morele wet) dat de regerende de geregeerden tegen elkaar moet beschermen (wegens het hieronder reeds geciteerde en ook hier toepasselijke: "because man is by nature evil, he therefore needs dominion") en dat, bijkomend, de regerende van beide partijen het beste weet hoe men de bescherming van de geregeerden gaat inrichten en organiseren. Het akkoord van de geregeerde is vanuit het standpunt van de regerende a priori verondersteld.

Gemeenzaam ben je geneigd de eerste positie links of liberaal te noemen, de tweede rechts. En dan kom je tot de merkwaardige - niet: onlogische - constatatie dat communisme duidelijk en Stalinisme overduidelijk de tweede positie innemen. 

Hoe contra-intuïtief (en, dat mag ondertussen duidelijk zijn: hoe tragisch ook) is het dan niet vast te stellen dat men, ondanks de altijd weer aanzwellende gezwollen retoriek van de tweede positie, vele malen zoveel discipline, moed en doorzettingskracht (en ook een flinke dosis geluk) nodig heeft om het eerste te doen werken. Daarmee vergeleken is mensen onderdrukken kinderspel.

"How long will social distancing last?"

Zouden ze bij de BBC de schier in het oog spuwende ironie van deze vraag inzien?

Wie de wereld immer enkel vanuit eigen standpunt bekijkt, zal er nooit in slagen vrede te hebben met het leven.

De essentie van de mens, het politieke dier (Aristoteles heeft altijd gelijk!, maar dit terzijde), is dat hij ten alle prijze de dingen - al wat niet politiek dier is - onder controle wil houden. In een crisis als de huidige zal je niemand zien komen vertellen dat de zaken niet ofwel onder controle zijn, ofwel bijna zeker spoedig weerom onder controle zullen zijn.

Dat controle en macht, hoewel subtiel in verschil, in hun effect haast identiek zijn hoef je, hoop ik, het kleinste kind niet uit te leggen.

Misschien is dat wel, bij omkering, de politiek van de toekomst: toegeven dat je de zaken niet onder controle hebt; samen bestaat met de andere dingen in plaats van die steeds weer naar je hand te willen zetten, zelfs als het hier een razendsnel om zich heen grijpende potentieel dodelijke ziekte als de huidige zou betreffen.

Het omgekeerde doen we nu en dat zal er op lange termijn toe leiden dat er behalve mensen op deze planeet niks meer leeft. We zullen de planeet leeg en plat gecontroleerd hebben. En reken maar dat we tegen die tijd de technologie zullen hebben ontwikkeld die maakt dat we dat kunstje op een andere planeet, en later planeten kunnen overdoen. (Dat de mensheid zich niet schaamt: het universum zelf is een feest van verspilling, van zich constant van ontstaan naar entropie bewegende materie en energie)

Dat de mensenmassa in tijden van nood beroep doet op zogenaamde experten en gezagsdragers om de problemen onder controle te krijgen en zich deemoedig neerlegt bij de opgelegde maatregelen (in dit geval, laten we dat niet vergeten, een verbod op basis menselijk gedrag) mag doen besluiten dat de massa politieke dieren steeds weer opnieuw iemand, het maakt als het er echt op aankomt volstrekt niet uit wie, de Leiding willen toevertrouwen ("because man is by nature evil, he therefore needs dominion").

Dat gebeurt uiteraard al op dagelijkse basis door het principe van afvaardiging: iemand wordt aangeduid of verkozen om te spreken voor andere iemand-en en veronderstelt wordt dat deze iemand de wil van alle andere iemand-en vertolkt. Ik alvast zie in welke absurde situatie van constant misverstaan en misverstand (en de daaraan gepaarde onmin, boosheid, woede en razernij) je uiteindelijk wel moet terechtkomen.

De geschiedenis van de mensheid is de geschiedenis van de grote illusie dat we de zaken onder controle hebben, terwijl we de dingen in feite, en dan ternauwernood, onder controle houden.    

Angelsaksische filosofie: een contradictio in adjecto.

Het meest intelligente commentaar ooit op Discogs: "Is het jullie al opgevallen dat Autechre geen muziek meer maakt?"

Mensen die zeggen dat ze "van het volk" zijn, hebben drie woorden nodig om niets te zeggen. Zelfs de zogenaamde elite beweert heden "van het volk" te zijn. Alsof het iets is om zich op te laten voorstaan. De laatste keer dat ik naar buiten gekeken heb, liep het daar nochtans vol met volk.

(Addendum 25 maart: Of hoe de realiteit je altijd weer in de staart bijt. Heden geen volk meer op straat.)

Heeft er al ooit iemand stil gestaan bij de correlatie tussen het immer toenemende publieke belang van voetbal en het ostentatief weer opkomende fascisme?  

Letterlijk alles moet op de schop wegens het Hysterie Eerst!-principe. Op deze wereld hebben door het nieuwe coronavirus 500 mensen het leven gelaten en men bericht erover alsof de halve wereld in brand staat. Slechts een heel klein beetje overdreven. En natuurlijk moeten zowel China als de Verenigde Staten zich weer van hun allerslechtste kant laten zien. Dit China in ruil voor die Verenigde Staten? Geef mijn portie maar aan de hond.  

"Karl Marx once said that the point of the left was to change the world. Now it is to change procedures"

- Nick Cohen 

Uiteindelijk verkies je nog eerder de vermoedelijke leugen boven haast zekere nonsens. 

Een man is hoogstens een rivaal, een vrouw altijd een tegenstander.

Of de meeste mensen al dan niet deugen weet ik niet. Wat ik wel weet is dat er maar heel weinig nodig is om hen niet te doen deugen.

De planeet heeft in een tijdbestek dat de mensheid zich zelfs niet kan inbeelden wel erger vandalen gezien dan de mens en zal ook ons weer wel overleven. Het concept zorg-dragen-voor-de-planeet kan je daarom meteen als morele drogreden wegzetten. Het enige waar de mensheid geen zorg voor lijkt te dragen is vreemd genoeg de mens zelf. Zelfs nu we overduidelijk de grens van het haalbare hebben bereikt met onze aantallen is er geen enkele rationele stem die durft te berde te brengen dat het tijd is voor een geboortestop. Is dat misschien omdat we, als puntje bij paaltje komt, als soort rationaliteit minder hoog in het vaandel dragen dan we beweren?

Er zijn mensen die zeggen dat ze nooit volwassen willen worden. Nu, volwassenwording is niet iets dat je kan willen. Je wordt het of je wordt het niet. Als een mogelijke definitie van volwassenheid het besef is dat het ware levensgeluk juist in de onvolmaaktheid ervan schuilt; net voordeel heeft bij die aangeboren incongruentie met het bestaan zelf; dan wil ik best volwassen worden.

Het hoeft niet te verbazen dat populisme in dit tijdsgewricht hoogtij viert. Het is het enige dat de huidige generatie politici kan verzinnen om de irrelevantie van de politiek om te keren. Een irrelevantie die de politieke klasse over zichzelf heeft afgeroepen doordat ze de intellectueel magerste, minst pientere en minst vooruitziende leden van hun gilde, de kneusjes als het ware, heeft gedelegeerd om de staatshuishouding te beheren. 

Wetenschap, realiteit, zekerheid: uiteindelijk is dat allemaal nogal teleurstellend, als het ware: te licht bevonden.

De belangrijkste les van het gebruiken van je intuïtie moet zijn dat je contra-intuïtief in het leven moet staan. Al het overige kan enkel leiden tot het plat sentiment van de gevoelsmens, de traditionele bouwsteen van heilloos populisme.

Nooit heeft iemand orders uitgevoerd zonder dat hij meende ervoor iets terug te krijgen.

Ik mag hopen dat men zich later terdege gaat schamen over dit waardeloze tijdperk.

Mensen zeggen eender wat, om de ondraaglijke stilte te verdrijven.

Wat gemeenzaam en nogal gemakkelijk vergeten wordt, is dat het in een democratie niet de politici zijn die ons de afgrond indrijven, wel de ongeïnformeerde en destructieve dwazen die hen hun stem geven.

Everyone should be his own saviour.

Nu we historisch warme dagen beleven omdat de planeet na miljoenen jaren tergend gedrag eindelijk tot de aanval is overgegaan tegen een hinderlijke, iets te expansieve diersoort, blijkt wat voor een klein kind de hedendaagse mens wel is. Natuurlijk zijn onze publieke - en ook vele private - diensten niet opgewassen tegen de hitte. Ondanks de uitzonderlijke omstandigheden is er geen mens die het blijkbaar kan laten om nu over alles een klaaglied aan te zetten. 'Men' of 'Ze' of 'de Overheid' moet alles maar oplossen. Vergeten wordt dat 'Men', 'Ze' en 'de Overheid' verzamelingen zijn waar men tot nader order zelf toe behoort.

Als je een tijdje teksten van linkse denkers op je laat afkomen, kom je tot het besluit dat Links vooral een nieuwe woordenschat nodig heeft. En snel, als het even kan. Of er is straks gewoon geen links meer. En dat zou dan volkomen terecht zijn.

Deze wereld staat voor de belangrijkste beslissing ooit. Ofwel wordt de beschikbare rijkdom en meerwaarde eerlijker - en dan bedoel ik: veel eerlijker - verdeeld en kunnen we nog een tijdje verder. Ofwel laten we obsceen rijken en ander egoïstisch-kapitalistisch tuig de boel verder bestieren en gaan we met zijn allen ten onder. Als het er echt op aan komt - zo ver zijn we nog niet - denk ik dat de keuze snel gemaakt zal zijn. 

"Je vous plains, monsieur, d'être si facilement heureux"

- Baudelaire

"I desire only one thing in life: to be left alone"

- Jean-Pierre Melville

Je kan veel zeggen over het verbieden van extremisme, maar het valt op dat die lui vooreerst een stuitend gebrek aan goede manieren hebben. Goede manieren zijn een voorwaarde voor beschaving. Wie ze laat vallen riskeert de barbaren op de gastenlijst aan te treffen.

Not only is the interview over. The interview never took place.

Verval liegt niet.

"I care, in the end, about expressing my obdurate singularity at any cost. I love this hard and unyielding part of myself more than any other reward the world has to offer a newly brightened and ingratiating demeanor, and I will bear any costs associated with it. 
 The first step towards self-reform is to admit your deficiencies. Though my early adulthood has been a protracted education in them, I do not admit mine. I'm fine. It's the rest of you who have a problem. Fuck all y'all."

- Wesley Yang

Op zoek naar Zin nadat je transcendentie hebt opgegeven? Zinloos.

Not with a bang. 

Not with a whimper. 

But with an ever-fading song of belated praise.

We zijn nu blijkbaar op het cognitieve niveau aanbeland waar leerlingen die de arbeidsmarkt moeten betreden geen deftige zin in de eigen taal meer kunnen construeren. Alle hoop ten spijt, is het einde van alle denken nu toch wel angstaanjagend dichtbij aan het komen. Als ik Descartes klassieke "als X, dan Y" volg, is er ergo dra geen Zijn meer. Interesting times is nog louter een overstatement.

Be subtle.

The most intimate
personal choices
and requests
central to your
personal autonomy

will be sung.

Scott Walker is dood. De spoeling alweer dunner. Amen.

Is de staat weggedeemsterd omdat er geen staatsmannen meer zijn? Of zijn er geen staatsmannen meer omdat de staat weggedeemsterd is? Of werden beide in de conceptuele survival of the fittest niet voldoende toegerust met die eigenschappen die nodig blijken om zich succesvol te verweren tegen andere en nieuwere vormen van politiek?

Zij die denken dat geweld niets oplost zitten er volledig naast. Geweld lost bijna alles op, minstens tijdelijk - en laten we elkaar niks wijsmaken: alle oplossingen zijn tijdelijk. Waarom heeft de staat anders het monopolie op geweld? Omdat geweld de ultieme oplossing is.

Geef mij maar de feiten. Die zijn vaak al moeilijk genoeg te aanvaarden. Liever beenharde realiteit dan de ongeïnformeerde meningen en als slecht toneel vertolkte gevoelens waar men heden ten dage mee overspoeld wordt. Wanneer iedereen iets te melden meent te hebben, daagt het niets. Ken uw plaats en houd uw snavel. 

Op het snijpunt van intensiteiten.

Het werk is nooit af.

Als er een ding is dat mens van vandaag dringend nodig heeft is het wel afstand.

In tegenstelling tot wat de etymologie doet vermoeden, staat intelligentie niet garant voor een goede ordening.

Die Kräfte waren gering. Das Ziel
Lag in grosser Ferne
Es war deutlich sichtbar, wenn
    auch für mich
Kaum zu erreichen.
So verging meine Zeit
Die auf Erden mir gegeben war.

- Bertolt Brecht, An die Nachgeborenen

(...) some men of late, transformers of everything (...)

You and your fuckin' updates!

Geschiedenis is de ultieme bullshit-detector. Hetgeen meteen impliceert dat het in het heden nauwelijks uit te maken valt of iets nu bullshit is of niet.

Het kan geen toeval zijn dat al die genderonzin net in het pornotijdperk zijn kop opsteekt.

Is de democratie in gevaar?

Het behoort tot de essentie van de democratie dat zij altijd in gevaar is. Net omdat ze, vanuit haar aard zelf, nooit doortastend kan optreden tegen wie, te midden van de democratie, diezelfde democratie een kwaad hart toedraagt.

Democratie eist dat er voor de democratie gevochten wordt. Is ergo een alledaags, nooit aflatend proces. Geen toestand, waarin we vaststellen dat de democraten in de meerderheid zijn. Als de strijd voor de democratie niet meer gestreden wordt, is de democratie in gevaar.

Regelmatig een gedicht lezen is een proeve van menselijkheid.

Gezien het cyclische karakter van deze maatschappij zullen plat sentiment en naïviteit binnen afzienbare tijd wel opnieuw hun normale plek toebedeeld krijgen. Maar het teveel eraan dat momenteel heerst is toch al ruimschoots voldoende om mijn esthetische gevoel zwaar te beledigen.

Alsof het me interesseert wat Lester Bangs van ABBA vindt...

Die Fransen! Maar discussiëren of de 21ste eeuw die van Foucault of Deleuze ging worden.

Het mag ondertussen dat het de eeuw van Carl Schmitt gaat worden.

We zijn moreel verplicht tot niets. Al de rest is moralisme.

“To Generalize is to be an Idiot.”

- William Blake

" (...) in order to be very clear in my mind where I am going, I have to repeat it."

- Mal Waldron

Humor is niet altijd om te lachen.

Informatie die terecht niemand interesseert werd ooit zorgvuldig in archieven opgeborgen en ten hoogste af en toe door een overijverige historicus als grondstof aangewend voor een of andere studie. In het overgrote deel van de gevallen werd dat archief na zoveel jaren bij het grote huisvuil gezet. Nu heeft alles een eeuwige wikipediapagina. Terwijl het leven en sterven van een regulier mens in 99.99% van de gevallen volstrekt oninteressant is en nauwelijks als bewijs van eender wat kan dienen.

Vroeger had je muziek. Nu heb je sound design. Vroeger leefden mensen. Nu doen ze aan lifestyle.

Je hoeft de naam 'Heidegger' maar op te roepen om te weten waar identiteitspolitiek altijd weer eindigt.

Acties die als diplomatie geduid worden maskeren vaak pure angst.

"We are what we pretend to be, so we must be careful about what we pretend to be."

- Kurt Vonnegut Jr.

Wie nooit heeft gediend, zal nooit heersen.

"To see what God thinks of money, look at the people he gave it to."

- Dorothy Parker

"Ik heb geen eigendom, ik woon niet samen en heb geen behoefte aan kinderen."

Wie had gedacht dat ik heel wat gemeen heb met wetenschapsfundamentalist Maarten Boudry?

Zij die hysterisch staan te schreeuwen dat ze "het niet meer pikken", pikken als het er echt op aankomt bijna alles.

"Ik begrijp dit niet" zou altijd moeten zijn: "Ik begrijp dit nog niet".

"People only need me when they're down and gone to seed"

Mark E. Smith. Dood. Snik. Dan maar Hex Enduction Hour op volume 11 door de kamer jagen. Iemand misschien een beter idee?

De gelukzaligheid een stuk muziek opnieuw te horen als de eerste keer.

Voor het fascisme dat het gevolg is van te veel kapitalisme, te veel liberalisme en te veel democratie zal men toch een nieuwe naam moeten bedenken.

Duizenden boeken gelezen ondertussen, maar pas sinds The Tunnel van William Gass zaliger weet ik dat literatuur angst kan aanjagen. Zelfverklaarde Angstmeister Bataille, zelfs giganten als Gaddis en Krasznahorkai zijn mietjes in vergelijking. Dostojevski en Beckett vechten om de brokken.

In tijden als deze, waarin culturele en morele degeneratie hand in hand gaan, is het naïef te denken dat het allemaal wel in orde komt, en op bijna misdadige wijze medeplichtig om standaarden uit betere tijden te verlagen. Je hoort en ziet zelfs de besten nog vasthouden aan het begrip vooruitgang, terwijl die er helemaal niet meer is. Men is blijkbaar vergeten dat "Nee, dit niet" de eerste mogelijke daad van verzet is. Soms zijn doemprofetieën eerlijker dan voluntarisme.    

De grote politieke tragedie van deze tijd is dat de democratie zijn autoriteit heeft verloren. Democratie is gebaseerd op respect. Lelijke zusje en opvolgster, populisme, heeft enkel nog een gebrek aan zelfrespect.

Als alle volkeren die de ooit de wereld in de palm van hun hand hielden maken Engelsen, Nederlanders, Amerikanen, Arabieren en Fransen zich vooral veel illusies.

De geschiedenis maakt dat ze zich dat kunnen permitteren.

Voorlopig.

Het grootste verwijt dat je ongebreideld kapitalisme kan maken is nog dat het mensen verandert in grijpgrage verwende kinderen.

Om het Westen te begrijpen is het voldoende om de Grieken en Romeinen te bestuderen.

Very slowly the world is finally catching up with my thoughts.

Eens een welbepaalde fase van iemands ontwikkeling voorbij wordt naïviteit een crimineel feit.

Ordnung muss sein. Dat is evident. De verstandige weet echter dat het vooruitziend is om naast de ordestructuur een filiaal vrij te houden waar chaos huishoudt en de onverwachte verandering de enige heerser is. Wie kan de orde begrijpen als hij daarnaast niet ook een diepe verstandhouding heeft met de onzichtbare krachten die zijn ware grondslag vormen?

"Nothing matters very much and few things matter at all."

- Arthur Balfour

Vreemd genoeg is het ontzettend moeilijk om het eenvoudig te houden.

Onder tolerantie verstaat men blijkbaar tegenwoordig dat men alles maar goed moet vinden. Terwijl tolerantie eerder betekent dat men mag denken en zeggen wat men maar wil, maar andere meningen en manieren van zijn verdraagt. Het is ondertussen wel duidelijk dat de zogenaamde voorstanders van verscheidenheid en verdraagzaamheid uit zijn op een pensée unique. Dat wil zeggen: hun pensée unique. Dat de andere kant van het pseudo-ideologische spectrum voornamelijk bestaat uit een stelletje barbaarse hufters zijn doet daar niks aan af.

De juiste woorden in
De juiste oren gieten
Niets laten bloeien
Dat niet volgroeid is