Ordnung muss sein. Dat is evident. De verstandige weet echter dat het vooruitziend is om naast de ordestructuur een filiaal vrij te houden waar chaos huishoudt en de onverwachte verandering de enige heerser is. Wie kan de orde begrijpen als hij daarnaast niet ook een diepe verstandhouding heeft met de onzichtbare krachten die zijn ware grondslag vormen?

"Nothing matters very much and few things matter at all."

- Arthur Balfour

Vreemd genoeg is het ontzettend moeilijk om het eenvoudig te houden.

Onder tolerantie verstaat men blijkbaar tegenwoordig dat men alles maar goed moet vinden. Terwijl tolerantie eerder betekent dat men mag denken en zeggen wat men maar wil, maar andere meningen en manieren van zijn verdraagt. Het is ondertussen wel duidelijk dat de zogenaamde voorstanders van verscheidenheid en verdraagzaamheid uit zijn op een pensée unique. Dat wil zeggen: hun pensée unique. Dat de andere kant van het pseudo-ideologische spectrum voornamelijk bestaat uit een stelletje barbaarse hufters zijn doet daar niks aan af.

De juiste woorden in
De juiste oren gieten
Niets laten bloeien
Dat niet volgroeid is

Wie niets belangeloos kan, kan helemaal niks.

Amateurs worry about strategy, professionals worry about logistics.

Nooit denken en doen in clichés! Maar tegelijk beseffen dat de overgrote meerderheid alleen dankzij deze een sociale rol kunnen vervullen.

Voor iemand die nooit gestopt is met vinyl te kopen is de huidige hernieuwde liefde voor vinyl van grote spelers allerhande slechts een symptoom van wat er fout is met grootschaligheid.

Soms denk je toch dat onze westerse democratieën enkel nog gered kunnen worden door het aanduiden van een dictator legibus faciendis et rei publicae constituendae causa. Iemand die in een redelijk korte tijdspanne de aanhoudende extremistische dwaasheden van zowel links als rechts rechtzet; die de bezem haalt door vrijheden zowel als onvrijheden; de staat door vereenvoudiging en herfinanciering opnieuw versterkt; de bevolking (en daarmee bedoel ik zowel verwende individuen als egoïstische belangengroepen van allerhande pluimage) tot de realiteit terugroept; en, ten laatste, de politieke kaste krachtig duidelijk maakt dat ze ten dienste van de gemeenschap staat, niet van zichzelf. Een soort Charles de Gaulle voor 2020. Laat Merkel er haar levenswerk van maken. Daarna mag ze van mij op pensioen.

De vorige generatie politici is bang van de vox populi omdat ze die niet begrijpen. De huidige generatie politici is bang van de vox populi omdat ze die maar al te goed begrijpen. De volgende generatie politici is bang van de vox populi omdat ze er deel van uitmaken.

De data zijn er. Het heeft dus weinig tot geen zin om wetenschap weg te geloven. Maar het zou wetenschappers en andere rationalisten wel sieren dat ze tot een besef komen van de fundamentele onuitlegbaarheid van bepaalde fenomenen. Niet elk aspect van de realiteit kan veroverd worden door middel van een denkproces of een talige uiting.

Rechts zegt, trots en zonder enig verweer van eender wie: "Kijk eens hoe slecht wij durven zijn", terwijl Links, nu, wanneer de totale wegdeemstering nabij is, tranerig toegeeft dat, ondanks alle goede bedoelingen, "wij toch ook slecht geweest zijn". Wat rest is populistische richtingloosheid en boekhouders aan de macht.

Het belang van iedereen is niet gelijk aan het algemeen belang.

De wereld zal sneller van verveling sterven dan van een of andere ecologische catastrofe, eerder van niets dan van iets.

"There is no certain knowledge, in relation to your development, that the effort you are making at the time, is the right effort."

- AMMMUSIC

"Daring to think that the rules do not apply is the mark of the visionary. It's also a symptom of narcissism"

- Ariel Levy

U werden geen
Beloftes gedaan
De wereld is ons
Niets verschuldigd

Het is niet omdat je er geen signifiant voor hebt dat de signifié niet zou bestaan.

Zij die verwachten dat de Islam ooit compatibel wordt met de democratie bewijst dat zijn kennis van dat geloof volstrekt ontoereikend is. Zowel het Shi'itische imamaat als het Soennitische kalifaat zijn opgevat als theocratieën. Wie verwacht dat een theocratie compatibel is met parlementaire democratie is erg naïef. Of heeft helemaal niets begrepen van wat geloof is. Of: wil het niet begrijpen en er de gepaste conclusies niet uit trekken. Dat laatste is blijkbaar nog het moeilijkste om toe te geven.

addendum: De idee opgeven dat consensus van alles met alles mogelijk zou zijn.